
De Iraans-Nederlandse componiste Aftab Darvishi (1987) schreef Likoo voor Anne-Sophie Mutter: een lied van herinnering en rouw voor vioolsolo.
01Hoe is het contact met Anne-Sophie Mutter ontstaan?
"Drie jaar geleden bracht ik mijn album A Thousand Butterflies uit. Daarover verscheen een interview in Die Zeit. Blijkbaar heeft Anne-Sophie dat gelezen. Ze raakte geïnteresseerd, zocht me op Spotify op en vroeg haar assistente contact met me te leggen. Ze nodigde me uit voor een concert in Duitsland en daarna voor een diner met haar en de andere musici. Het was de eerste keer dat ik haar live hoorde spelen. We hadden die avond een heel betekenisvolle ontmoeting. We spraken over vrouwen, over de vrijheidsbeweging in Iran, die op dat moment nog heel vers was, en over de situatie in het land. In haar groep speelde ook de Iraans-Amerikaanse violiste Muriel Razavi. Tijdens dat gesprek vertelde Anne-Sophie dat ze wilde dat ik een solostuk voor haar schreef. We wisten nog niet precies wat het zou worden, maar voelden allebei dat het verbonden moest zijn met ons gesprek en met de zaken waarover we ons zorgen maakten. Zo ontstond het concept voor Likoo."
02Kun je iets vertellen over de betekenis van die titel?
"De likoo is een belangrijke, specifieke muziekvorm uit het zuidoosten van Iran, waarin rouw, verdriet en verlangen naar een verre geliefde worden bezongen. De likoo is een onderdeel van een klassieke improvisatiemuziek die mugham heet. In Iran zijn er veel verschillende mughams. Je kunt ze zien als kleine muzikale vormen die ieder hun eigen filosofie hebben of naar een bepaalde modus gaan. Ze zijn sterk verbonden met wat er in Iran gebeurt en wat daar de afgelopen jaren is gebeurd. Toen ik drie jaar geleden aan het stuk begon, stond het idee van verlies centraal. Maar verlies kan verschillende betekenissen hebben. In de afgelopen drie jaar heeft dat begrip voor mij een andere lading gekregen, mede door de oorlogen die hebben plaatsgevonden. Ik heb familie in Iran. Mijn ouders wonen daar en ik heb veel vrienden die er nog steeds wonen. Het stuk gaat over verlies, maar dat begrip kan verschillende vormen aannemen. Het kan gaan om iemand die een kind, een geliefde of een partner verliest. Het kan ook gaan om iemand die zijn land moet verlaten en daarmee zijn thuis verliest, om ergens anders een nieuw thuis op te Mutter en Aftab Darvishi in overleg over Likoo bouwen. Juist voor Iraanse mensen heeft verlies de afgelopen jaren veel verschillende betekenissen gekregen."
Volgend artikel

Portret · Justus Eichhorn
Beeld of sfeer als vertrekpunt
Op zijn zestiende brengt pianist en componist JUSTUS EICHHORN zijn debuut uit bij Deutsche Grammophon. The Source is een ode aan zijn geboorteplek Weimar, de stad waar Goethe, Bach, Liszt en het Bauhaus hun sporen hebben nagelaten. Tussen…
3 min leestijd
Dit verhaal komt uit Luister nr. 799 · oktober 2026. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.
Abonneren op Luister