Glazoenov, een verborgen juweel uit de Romantiek

Violist Sanne Zwikker maakt zich op voor een studie aan de Eastman School of Music. Ze krijgt les van de befaamde Oleh Krysa en Mikhail Kopelman. Op het menu staat onder andere Glazoenovs Vioolconcert. In dit blog vertelt ze meer over dat concert van Aleksandr Glazoenov.

Er zijn talloze grote meesterwerken die populair zijn. De vioolconcerten van Sibelius (1865-1957), Tsjaikovski (1840-1893) en Brahms (1833-1897) zijn drie van zulke werken uit de laatromantische tijd. De composities van deze meesters zijn de meest uitgevoerde klassieke wonderen voor viool uit die periode. Maar de laatromantische periode kent ook legio andere werken die veel meer aandacht verdienen dan ze momenteel krijgen. Een voorbeeld hiervan is het Glazoenov Vioolconcert in A-mineur. Glazoenov (1865-1936) leefde in dezelfde tijd als Sibelius, Tsjaikovski en Brahms en naast componist was hij ook dirigent en directeur van het conservatorium van Sint-Petersburg. Daar herzag hij het curriculum en introduceerde het studentenorkest. Hij verliet Sint-Petersburg voor de Verenigde Staten en vestigde zich uiteindelijk in Parijs, Frankrijk, waar hij de rest van zijn leven woonde.

01Uitdagende toonwisselingen

Glazoenov gaf ons een twintig minuten durend vioolconcert van drie delen, geschreven in A-mineur. Waar Sibelius, Tsjaikovski en Brahms hun concerten schreven in de toonsoort D, de meest harmonieuze toonsoort voor de viool, schreef Glazoenov zijn Vioolconcert in A-mineur. Hoewel het vioolconcert in A staat, verandert hij gedurende het concert regelmatig de toonsoort. Beginnend met A-mineur, overgaand naar D-mineur, gevolgd door Des majeur, A-majeur, enzovoort. Het daagt de solist en het orkest uit van toonsoort te wisselen en tegelijkertijd een vlekkeloze uitvoering aan het publiek te geven.