Concerttips KCO 2025-2026
De veelzijdige Barbara Hannigan keert terug bij het Koninklijk Concertgebouworkest met een ontroerend programma over afscheid en wedergeboorte. Ze dirigeert niet alleen, maar laat deze keer ook haar loepzuivere sopraan horen in Luonnotar van Sibelius. Europese en Perzische tradities vermengen zich met elkaar in het troostende en rijk gedetailleerde Je ne suis pas une fable à conter van de Iraanse componiste Golfam Khayam. Richard Strauss keek in Tod und Verklärung als vroegrijpe twintiger vooruit naar de verlossing van de dood. Ruim een eeuw eerder schreef Haydn met zijn Afscheidssymfonie een protest tegen de werkomstandigheden van zijn orkestmusici. Vooral het eind van deze bitterzoete en turbulente symfonie is bijzonder aangrijpend.
01Andris Nelsons leidt Mahlers Vierde
Andris Nelsons leidt twee grote werken die beide naar een tijdloos, hemels visioen toewerken. Mahlers lichtste en luchtigste symfonie, de Vierde, is ook een van zijn meest geliefde. Het staat al sinds 1904 op het repertoire bij het KCO, de eerste keer gedirigeerd door de componist zelf. In het slotdeel neemt de gevierde sopraan Christiane Karg ons mee naar de hemel, zoals gezien door de ogen van een kind. Voor de pauze is het de trompetvirtuoos Håkan Hardenberger die ons meeneemt op een reis naar het paradijs. Jörg Widmanns trompetconcert Towards Paradise is een zoektocht door de menselijke geest. De grillige muzikale reis leidt langs hectische, angstige, liefdevolle en melancholieke momenten, die langzamerhand steeds meer ruimte bieden aan adembenemende vergezichten.
02Chailly dirigeert Prokofjev
Filmmuziek, balletten, symfonieën - Prokofjev kon alle kanten op en zat zelden verlegen om pakkende melodieën. De orkesttovenaar krijgt een erepodium bij Riccardo Chailly met de op de muziek uit de gelijknamige film gebaseerde meeslepende cantate Alexander Nevski, waarin het Concertgebouworkest gezelschap krijgt van het Groot Omroepkoor en de gevierde mezzosopraan Ekaterina Semenchuk. Voor de pauze klinkt Prokofjevs avontuurlijke en veel te onbekende Vierde symfonie. In deze symfonie uit 1930 hergebruikte Prokofjev materiaal van een nooit voltooid ballet. Riccardo Chailly dirigeert de tweede, sterk verbeterde versie uit 1947. Het tweede deel is een van de mooiste verborgen parels uit de orkestgeschiedenis.
Volgend artikel
Interview · Willem de Bordes, Nederlands Philharmonisch Orkest en Nederlands Kamerorkest
Nederlands Philharmonisch Orkest
De geschiedenis van fusies die in 1985 tot het ontstaan van het Nederlands Philharmonisch Orkest en de curieuze bijvoeging van het Nederlands Kamerorkest staan inmiddels zover van de huidige orkesten en artistiek leider Willem de Bordes…
7 min leestijd
Dit verhaal komt uit Orkestspecial 2025. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.
Abonneren op Luister