
Eind vorig jaar zetten mezzosopraan Olivia Vermeulen en pianist Jan Philip Schulze met het album In Heaven een krachtig uitroepteken achter de eerdere succesvolle albums Dirty Minds en Hello Darkness. Na een optreden in Nederland spreken beide musici op hun eigen vrolijk chaotische wijze over deze blik omhoog en hun status als artiest.
Begin 2020 zetten mezzosopraan Olivia Vermeulen en pianist Jan Philip Schulze de keurig nette liedrecitalwereld op hun kop. Met Dirty Minds kozen ze voor een briljant samengesteld conceptalbum dat dwars door stijlen en tijden de doorgaans verholen erotiek, en alles wat daar in goede en kwade zin mee te maken heeft, expliciet maakte. Hun vrolijke, onbeschaamde, ontroerende en zelfs bij vlagen opzettelijk platte uitvoeringen waren een succes en ze werden voor hun avontuurlijkheid beloond met onder andere de Preis der Deutschen Schallplattenkritik en een Edison. De Edison-jury noemde het album ‘een zorgvuldig samengesteld boeket’ en vond verder dat het tweetal ‘humor wist te verbinden aan sensualiteit, een knappe combinatie in de doorgaans serieuze liedkunst. Vermeulen weet zich daarmee neer te zetten als een fascinerende mezzosopraan met een als het ware ‘gespleten’ persoonlijkheid’.
We bieden de luisteraar niet zozeer een verhaal, meer een vorm van energie.
De opvolger die in covidtijd verscheen, liet le petit mort voor wat hij was en behandelde onder de titel Hello Darkness de ‘grote dood’ en aanverwante thema’s als melancholie en verlangen. Hoewel het album niet in de prijzen viel, deed het niet onder voor zijn voorganger. Integendeel, met songs van onder anderen Randy Newman en Nick Cave en Dead is just around the corner uit The Addams Family naast liederen van onder anderen Claudio Monteverdi, Franz Schubert, Charles Ives, Gustav Mahler en Alban Berg was de mix van ‘hoge’ en ‘lage’ kunst nog manifester.
Dit verhaal komt uit Luister nr. 797 · juli 2026. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.
Abonneren op Luister