Ludwig van Beethoven

Beethoven: Strijkkwartetten op. 127-135

Quatuor Diotima

De strijkkwartetten opus 127 tot en met 135 vormen de late strijkkwartetten van Beethoven. Ze zijn geschreven tussen 1822 en 1826, jaren dat Beethoven al stokdoof was. Zoals bij veel componisten vormen de strijkkwartetten bij Beethoven de muzikale lijn waarlangs zijn leven valt te volgen. Opvallend veel mildheid in de prachtige langzame delen, veel plezier en opgetogenheid zelfs in de snelle, maar ook veel gecompliceerdheid in harmonie, ritme en vorm, die duidt op de grote emotionele en muzikale ontwikkeling die hij als getroebleerd mens doormaakte. Neem het derde deel uit opus 132, het Molto Adagio Andante, waarin de melodische lijnen elkaar kruisen in levenspijn en berusting, met meteen een bijna feestelijk Alla Marcia assai, dat weer overgaat in een doorwrocht Allegro Appassionato. De speelstijl van Quatuor Diotima sluit aangenaam aan bij deze veelzijdige muziek. Ze is licht, vraagt geen aandacht voor zichzelf maar alleen voor de noten, is homogeen en ademt een sfeer van onderlinge overeenstemming en begrip. Beethoven is ermee gediend, het kan niet anders dan dat de vier strijkers zelf van hun spel genieten, de luisteraar wordt op behapbare en ook onderhoudende wijze meegenomen in de rijke wereld van deze volwassen strijkkwartetten.

Marjolijn Sengers