Philip Glass

Glass: Echoes

Célia Oneto Bensaid

Echoes combineert Glass' originele pianostukken met transcripties uit opera's en films, waarmee zowel zijn vroege, radicale repetitieve structuren als de latere, meer melodische stukken aan bod komen. Dit is het eerste deel van een tweeluik; het tweede deel zal de volledige cyclus van de Études (1994–2012) bevatten. Met Oneto Bensaid aan de piano heeft Mirare gekozen voor een speelse, soms zelfs uitgelaten interpretatie die verfrissend en hier en daar zelfs vernieuwend overkomt. Dat blijkt al meteen uit Opening Piece (uit Glassworks) dat de luisteraar een gastvrije en genereuze introductie biedt. De zorgvuldige articulatie van Oneto Bensaid voorkomt dat de repetitieve passages machinaal klinken, iets waaraan veel andere uitvoeringen aan ten onder gaan. In The Hours maakt zij voldoende ruimte voor ingetogenheid en in Witchita Vortex Sutra levert zij een stormvlaag aan kleuren en texturen. Onder haar handen wordt Dance (uit Akhnaten) een uitbundige, hypnotiserende dans die op het gehoor refereert aan de oosterse Franse operatraditie (Delibes). De cd besluit met een uitvoering van Truman Sleeps op een buffetpiano met geluiden van vogels en ruisende regen op de achtergrond, vergelijkbaar met de sfeer van Glass' eigen thuisopname uit de coronaperiode. Met zoveel huiselijkheid kan je de muziek van Philip Glass toch echt niet ontoegankelijk noemen. Célia Oneto Bensaid (piano) Mirare MIR 812 • 59’

Wynold Verweij