
Het beroemde Celloconcert van Edward Elgar is een van de meest geliefde soloconcerten van celliste Anastasia Kobekina. Ze laat haar visie horen, voorafgegaan door Webers Ouverture Euryanthe en gevolgd door Tsjaikovski’s dramatische Vijfde symfonie, samen met het Residentie Orkest onder leiding van Kerem Hasan. “Ik wil niet leuk of goed gevonden worden, ik wil delen.”
Voor celliste Anastasia Kobekina behoort het Celloconcert in e van Edward Elgar tot de meest betekenisvolle werken uit het repertoire. Wanneer haar wordt gevraagd naar het meest ontroerende moment in het concert, weigert zij één passage aan te wijzen. Haar antwoord is veelzeggend: het gaat niet om een afzonderlijk hoogtepunt, maar om ‘de hele reis’. “Het scala aan emoties is zo breed; het beschrijft de menselijke ervaring op een zeer diepgaande en betekenisvolle manier. Vonken van hoop ontvlammen in het duister en zinken er daarna weer in terug.”
Die visie raakt de kern van Elgars laatste grote orkestwerk. Het concert, voltooid in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog, wordt vaak gezien als een afscheid van een verdwenen wereld. De muziek beweegt zich daarbij tussen introspectie, melancholie, berusting en momenten van onverwachte energie.
Volgend artikel

Overig · Beethoven – Pianotrio nr. 7 in Bes, opus 97 ‘Erzherzog’
Zielsverwantschappen
Na veertig afleveringen Coup de Foudre! gaat Ruud Meijer het avontuur opzoeken in de nieuwe rubriek Blind Date. Acht keer per jaar een spannend verhaal over muziek die hij nog nooit eerder heeft gehoord van bekende of zelfs van volslagen…
7 min leestijd
Dit verhaal komt uit Luister nr. 797 · juli 2026. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.
Abonneren op Luister