Hoornist Jared Sacks, oprichter van het cd-label Channel Classics
Alle artikelen
AchtergrondPremium · uit het magazine

Een fenomenaal 'gebrek aan kennis'

Tekst: René SeghersLuister nr. 797 · juli 2026 2 min leestijd

Hoornist Jared Sacks begon in 1990 in Amsterdam het cd-label Channel Classics en leidde het zelf tot hij het grotendeels overdroeg.

Gaandeweg de gouden jaren tachtig balanceerde de Amerikaanse hoornist JARED SACKS in Nederland tussen zijn hoorn en een gierend uit de hand lopende passie voor het maken van geluidsopnames. Op de vleugels van de exploderende cd-industrie begon Sacks in 1990 een eigen cd-label. Hoe begint zoiets? Met de vraag hoe je dat label gaat noemen. Sacks: “Ik woonde in Amsterdam op de Kanaalstraat. Daar had ik mijn opnamestudio ondergebracht. Zo is het CHANNEL CLASSICS geworden.”

Opgegroeid in Boston maakte Jared Sacks al vroeg de sprong naar Europa. Hij vervolgde zijn hoornstudie in Amerika aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam en belandde uiteindelijk in de Kanaalstraat in Amsterdam. Sacks: “Ik woonde daar in 1980 in een pand dat voorheen van een restaurateur van het Rijksmuseum was geweest. Die had de bovenverdieping helemaal verbouwd. Het was twee keer zo hoog, met veel licht, vanwege zijn werk. Dat was ideaal voor mij. Ik deed veel ensemblewerk. Daar konden we repeteren. Ik heb er een vleugel in gezet en op een gegeven moment hield Het Concertgebouw uitverkoop. Daar heb ik een rits van die roodfluwelen stoelen van overgenomen. Ineens had ik een eigen zaaltje. Als vanzelf bedacht ik op zekere dag dat ik wat microfoons ging kopen, dan kon ik bepaalde dingen opnemen. Gewoon als hobby. Ik had in Amerika stage gelopen bij een radiostation en werd zelfs directeur van de Conservatorium Radiozender. Ik ging meelopen met Dick van Schuppen en tegen 1985 had ik twintig Nakamichi cassettedecks in huis. Kon je kopiëren. Als vanzelf kwamen mensen demo’s opnemen. Zo ging dat toen: als je auditie wilde doen, dan moest je een cassettebandje opnemen. In 1987 overtuigde ik de bank ervan mij geld te lenen voor een professionele set-up met het oog op cd-mastering. Dat was toen het cruciale schakelpunt tussen opname en perserij. Ik kreeg van alles in huis, tussen heavy metal en André Hazes. Voor ik het wist, had ik twintig man in dienst en verhuisde ik uit mijn huis naar een kantoorpand. De cd-business ontplofte in die dagen. Iedereen wilde wat uitbrengen. Het kon niet op. Toen ben ik ook de distributie gaan opzetten en hadden we vanaf 1990 een eigen label. Dat klinkt alsof het vanzelf ging, maar bedenk je wel: ik was muzikant. What the f*** did I know about running a business? Niks.”

Deel dit verhaal

Volgend artikel

Mahan Esfahani, Bach

Portret · Mahan Esfahani, Bach

De sociale revolutie van Bach

Tegen de keer en verfrissend dwars. Het Iraans-Amerikaanse klavecimbelgenie Mahan Esfahani gooit met veel flair de knuppel in het hoenderhok. Waar de meeste klavecinisten op zoek zijn naar een authentieke barokinterpretatie, verkiest…

6 min leestijd

Dit verhaal komt uit Luister nr. 797 · juli 2026. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.

Abonneren op Luister

Nieuwsbrief

Nooit meer een concert of recensie missen

Nieuws uit de klassieke muziek en de beste concerttips, regelmatig in je inbox. Je kunt zich op elk moment weer afmelden.

Aanmelden voor de nieuwsbrief