Slecht nieuws. Breaking zou je eigenlijk moeten zeggen, maar dan letterlijk: Lilian Farahani heeft haar voeten gebroken. Ze heeft nog maar een oog over, zit in een rolstoel en laat zich desondanks uitgebreid masseren door een van de mannen die haar dit alles hebben aangedaan. Toch ligt ze niet in het ziekenhuis, nee: ze zingt de hoofdrol van de Barbarian Girl in de bijzondere productie van Waiting for the Barbarians van Philip Glass door de Nederlandse Reisopera. Farahani: “Het gekke is, die kampbewaarder heeft niet alleen maar slechte bedoelingen, maar soms zijn mensen onbewust wreed, of zijn ze gevangen tussen goede bedoelingen en plichtsbesef… Een situatie is zelden zwart-wit, maar de consequentie voor de ‘Barbarians’ is gitzwart.”
Philip Glass wordt in januari 2027 negentig jaar. Dat wordt gevierd met wereldwijde concerten en evenementen. De Nederlandse Reisopera trapt het aanstaande Glass-jaar informeel af met Glass’ operathriller Waiting for the Barbarians. Zelfs wie Glass kent van zijn beroemdste minimal music-opera’s uit de jaren tachtig, Einstein on the Beach en Satyagraha, zal niet helemaal voorbereid zijn op het orkestgeweld in The Barbarians. Dat gaat zelfs over zijn Egyptische opera Akhnaten heen, maar dan met bijtende muziek. Ik wil hier nu niet meteen over Johannes Kalitzke beginnen, maar toch, het is een van Glass’ meest bijzondere opera’s onder de meer dan dertig die hij er inmiddels à la Rossini-Donizetti heeft geproduceerd. Lilian Farahani: “Met onder anderen Nora Monsecour en de dansers van Poetic Disasters van Club Guy & Roni, het koor van Consensus Vocalis kun je dit niet echt ‘minimalistisch’ noemen. Het vraagt sowieso al een enorme orkestbezetting. Het is een hoop geluid in een heel bijzonder werk. Een mooi werk ook. Het wordt een audiovisueel spektakel. Voor mij ook spannend. Voor zover ik weet is het na de première in Erfurt in 2005 nooit meer gedaan. Er zijn geen video’s van. Er is geen uitvoeringstraditie. Ik kon me ook niet aan tien opnames oriënteren. Het is echt pionierswerk.”
Farahani heeft inmiddels wel een aantal filmdraaidagen achter de rug: “Film is een prominent onderdeel van de productie. Je kijkt zowel naar een verhaal dat zich op de bühne ontvouwt als naar een verhaal dat zich op de schermen afspeelt. En dat grijpt natuurlijk op elkaar in. Soms is het een kijkje in het verleden van de Barbarians, soms in de toekomst.”
Volgend artikel
Interview · Duo Gazzana
“Zonder muziek kunnen we niet leven”
Ze opereren schijnbaar in de luwte van de grootste namen op het gebied van het viool-pianorepertoire, maar de zussen Natascia en Raffaella Gazzana spreken al jaren een stevig woordje mee. Het Duo Gazzana heeft ook in Nederland een trouwe…
6 min leestijd
Dit verhaal komt uit Luister nr. 798 · september 2026. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.
Abonneren op Luister