Sergei Prokofjev rond 1918, portret
Alle artikelen
Blind DatePremium · uit het magazine

Zoekend en zwalkend

Tekst: Ruud MeijerLuister nr. 796 · mei 2026 3 min leestijd

Na veertig afleveringen Coup de Foudre gaat Ruud Meijer het avontuur opzoeken in de nieuwe rubriek Blind Date. Acht keer per jaar een spannend verhaal over muziek die hij nog nooit eerder heeft gehoord van bekende of zelfs van volslagen onbekende componisten. Zijn twaalfde date is met Sergei Prokofjevs Scythian Suite en de cantate Alexander Nevsky

Prokofjev? Waarom nu pas Prokofjev? Een van de grootste Russische componisten. Een van de grootste componisten in welk werelddeel of tijdsgewricht dan ook. Toch kwam hij in mijn veertig hoofdstukken Coup de Foudre! niet voor. Ook in de elf hoofdstukken Blind Date voorafgaande aan dit verhaal schitterde onze Sergei door afwezigheid. Dus, hoor ik jullie al denken, waarom niet een eerdere liefdesverklaring? En waarom nu toch nog een blind date met deze man? Is, beste Ruud Meijer, het rijke oeuvre van deze man voor jou dan een soort blinde vlek? Het zijn vragen, beste lezer, die ik mij wonderbaarlijk genoeg zelf ook moest stellen. Waarom eigenlijk? Het antwoord is heel simpel. Sinds mijn late tienertijd luister ik niet meer naar zijn muziek. Ik had ooit een crush op de opname van Romeo And Juliet: Music from The Suites Op. 64 Nos. 1 & 2, een mono-opname uit 1957, als ik het wel heb. Gespeeld door de Berliner Philharmoniker gedirigeerd door Lorin Maazel. Ik had een re-issue gescoord uit 1969 op het Heliodor label. De cover, een soft focus – zeg maar gerust: out of focus – foto van een omhelzend stel, kon ik mij nog voor de geest halen. Ook de muziek zat bij herbeluistering nog dusdanig in mijn systeem dat ik het album destijds wel grijs gedraaid moet hebben. De plaat opende met Tsjaikovski's Romeo en Julia Fantasie Ouverture, een deurtje dat leidde naar de Pathétique en zijn andere meesterwerken. Maar mijn liefde voor Prokofjev moet geleidelijk aan zijn weggesijpeld door de kieren van de tijd. Geheel ten onrechte, daar kom ik nu wel achter.

01Die andere Rus

Laat ik de schuld maar schuiven op Stravinsky en Sjostakovitsj. Zij werden mijn lievelingetjes, hun muziek raakte mij zo diep dat ik die 'andere Rus' er niet meer bij hoefde te hebben. Het werd voor mij, heel onprofessioneel, toch een soort Beatles versus de Stones of Dylan versus Cohen, een heldenverering, waardoor je het genie van de tegenpartij niet meer kan of wil zien. En dan was er ook nog Bartók. Maar waarom nu dus wel gebroken met mijn nepotistische traditie? Ik moet bekennen dat de naam Prokofjev steeds weer aan mijn geweten knaagde als ik die hoorde of zag. Zo van: o ja, met hem moet ik ook nog eens wat doen. De rest was serendipiteit, iets bij toeval vinden waar je niet naar op zoek was. Vaak zijn dat hints die ik krijg van mijn onderbewustzijn. Het deurtje naar Prokofjev werd opengezet in het boek Ritual in the Dark van de Britse schrijver Colin Wilson, óók zo'n naam die mij ineens door het hoofd schoot. Het lievelingsboek van mijn ex-vrouw dat ik naar mijn weten nooit heb gelezen. Wat fascineerde haar zo in die roman vroeg ik mij ruim twintig jaar na de scheiding ineens af. Raar toch? Als een soort boetedoening voor wat ik haar had aangedaan, besloot ik het boek te gaan lezen. Als we, by the way, zouden weten hoe wroeging aan een mens kan vreten, zouden we ons een stuk beter gaan gedragen – maar dit terzijde. Aanvankelijk vermoedde ik dat de titel iets te maken had met seksualiteit. Want verwordt de liefdesdaad – lepeltje-lepeltje onder de dekens met het licht uit – in de loop der jaren niet steeds meer tot een ritueel in het duister?

Deel dit verhaal

Volgend artikel

Scène uit het ballet Undine

Achtergrond · Hans Werner Henze

Een mix van traditie en moderniteit

Een strijdpunt bij de benadering van kunstenaars is de vraag: hoe moeten we naar het kunstwerk kijken? Is het meer een op zichzelf staande uiting die we in de kern moeten zien als iets autonoom, los van context en biografie? Of is het…

7 min leestijd

Dit verhaal komt uit Luister nr. 796 · mei 2026. Ontvang Luister acht keer per jaar thuis.

Abonneren op Luister

Nieuwsbrief

Nooit meer een concert of recensie missen

Nieuws uit de klassieke muziek en de beste concerttips, regelmatig in je inbox. Je kunt zich op elk moment weer afmelden.

Aanmelden voor de nieuwsbrief