Recensie BEETHOVEN, BRAHMS – Symphony No. 9 – Nänie

BEETHOVEN, BRAHMS Symphony No. 9 – Nänie Luzerner Sinfonieorchester, Zürcher Sing-Akademie o.l.v. James Gaffigan Sony Classical 88985458292 • DDD-82’ (2 cd’s) **Waardering: 6** Talloze uitvoeringen van dit kolossale werk – dat bijna parallel aan de Missa solemnis werd geschreven – hebben het licht gezien. Een kritisch oordeel leidt echter tot slechts een handvol opnamen die er echt toe doen. In de eerste drie delen horen we duidelijk de in zichzelf gekeerde Ludwig van Beethoven om vervolgens een abrupte ommekeer te ervaren, waar de finale mee opent. Het laatste deel dat door Norbert Loeser terecht het ‘Hooglied der menselijke gemeenschap’ werd genoemd. Tilson Thomas kreeg het tijdens zijn opname uit 2013 op de een of andere manier voor elkaar, dat we die plotselinge overgang in toenemende mate reeds voorvoelen in de voorgaande drie delen. Daar merk ik bij Gaffigan hoegenaamd niets van. Maar ook vind ik dat Gaffigan het allemaal veel te staccato laat spelen. Ik begrijp wel waarom en er is zeker iets voor te zeggen, maar ik ben het niet met hem eens. Ik hoor hier niet de reus die na een enorme worsteling met vorm en inhoud, alles in beweging heeft gezet. Wel is er een prachtige toevoeging op deze dubbel cd: Johannes Brahms’ Nänie. Een rouwzang ter nagedachtenis aan zijn vriend Anselm Feuerbach. Schitterend gezongen door de Zürcher Sing-Akademie. Ik heb gemengde gevoelens over deze uitgave. Emile Stoffels Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.