Ludwig van Beethoven

Beethoven: The Violin Sonatas I

Alina Ibragimova (viool), Cédric Tiberghien (fortepiano)

Deel I van The Violin Sonatas bevat de eerste sonates die Beethoven voor deze combinatie schreef, drie sonates opus 12 en de Frühlingsonate opus 24. De spontaniteit is overrompelend. Je denkt deze sonates door en door te kennen, maar dit duo speelt het zo fris, vindingrijk én gaaf dat je verrast blijft luisteren. Nooit eerder zó gehoord. Maar niets is gezocht of overdreven aangezet, het komt volkomen natuurlijk voort uit de notentekst, kijk maar, het staat er, maar zij geven hun eigen wending aan elk detail, ze hebben het zich compleet eigen gemaakt. Dat kun je alleen bereiken als je op één lijn zit op het punt van tempi, fraseringen, versieringen en hoe je Beethovens dialogeerstijl verstaat. Vaak fijnzinnig en melodieus als Mozart, humorvol en speels als Haydn met momenten waarin het nog ongehoorde van Beethovens muzikale persoonlijkheid doorbreekt. Voor dit duo is het al de tweede set Beethoven-sonates, de eerste (2010), ook al heel innemend, was live vanuit de Wigmore Hall op ‘gewone’ instrumenten, deze is met een Amati-viool uit 1570 met darmsnaren en een fortepiano (McNulty, naar Anton Walter, 1794). Luister als voorbeeld eens naar het derde deel uit de sonate op.12 nr.2, Allegro piacevole. Maar elk deel is raak, de Frühlingsonate is in elk opzicht een hoogtepunt. Het niveau van speelplezier en klankschoonheid is uitzonderlijk in de HIP-categorie (Historisch geInformeerde uitvoeringsPraktijk). Ook als je al meerdere uitvoeringen van deze Beethoven-sonates binnen handbereik hebt, is dit de eerste aflevering van een serie in wording die je er graag naast of voor in de plaats wilt hebben als het op dit niveau doorgaat. Daar heb ik bij dit duo alle vertrouwen in.

Hans Quant