Recensie BEETHOVEN – Symfonie no.2 in D – Symfonie no. 3 in Es

BEETHOVEN Symfonie no.2 in D – Symfonie no. 3 in Es The Netherlands Symphony Orchestra o.l.v. Jan Willem de Vriend Challenge CCS72532 (2) • SACD-81’ Dit is het Vierde en voorlaatste deel van de complete symfonieën van Beethoven door het Orkest van het Oosten, ofwel The Netherlands Symphony Orchestra, en chefdirigent Jan Willem de Vriend. Opnieuw doet hij met zijn orkest waar hij goed in is: ideeën uit de historische uitvoeringspraktijk verwezenlijken op niet-tijdeigen instrumenten, en dat laatste kan soms riskant zijn. Wordt er op darmsnaren en oud koper gespeeld dan vallen Beethovens luide momenten iets minder ruig uit dan bij hedendaags instrumentarium. Daarom lijkt het bij eerste beluistering alsof Beethoven wel erg vaak gebiedend met de vuist op tafel slaat, maar bij nader horen valt dat mee en klinkt ook het plezier dat de paukenist bij dat alles gehad moet hebben meer in balans. Er is waar mogelijk ruim aandacht voor momenten van verfijning en aandacht voor detail is er overal. Als De Vriend de Marcia funèbre uit de Eroïca een miniem beetje langzamer had genomen was het helemaal mooi geweest. Heel goed is dit vierde deel zonder meer. Nu de Negende nog. Paul Herruer Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.