Unsuk Chin
Chin: Gougalon, Double concerto, Graffiti
Ensemble Intercontemporain
De Zuid-Koreaanse Unsuk Chin is een van de interessantste componistes van dit moment. In haar vroegste werken, waarmee zij doorbrak, hoorde ik nog sporen van neoclassicisme en werd de grote lijn min of meer op een presenteerblaadje aangereikt. Op deze cd met composities uit de jaren 2002-2012 trekt de pointillistische verscheidenheid aan klankkleuren de meeste aandacht, maar alle werken lijken quasi versplinterd en zijn dus onderhuids volstrekt doortimmerd, zowel het klassiek lijkende Double concerto (2002) als het veel associatiever gestructureerde Gougalon (2009-2011) en Graffiti (2012). De musici van het Franse Ensemble Intercontemporain benadrukken volkomen terecht Chins liefde voor Frans aandoende klanken en zijn gelukkig meer geïnteresseerd in haar krachtige persoonlijkheid dan in mogelijke confrontaties tussen Oost en West. Dankzij Chin krijgen begrippen als melodie en cadans een nieuwe inhoud; Weberns expressionisme en Ligeti’s omgang met ritme zijn gelukkig getrouwd. De variatie tussen de delen is groot, maar voor alle delen geldt: hoe avontuurlijker de omgang met klank en lijn, hoe boeiender ze zijn. Het onderscheid tussen Gougalon dat in naam straattheater is en het Double concerto dat een meer autonome expressie veronderstelt, is marginaal. Alle werken boeien van begin tot eind.
Credits
- Label
- Alpha Classics, ALPHA 1200
Emanuel Overbeeke
