Recensie GLASS – Spuren der Verrirten

GLASS Spuren der Verrirten Bram deBeul, Sophy Ribault, Jacques le Roux, Karen Robertson, Landestheater Linz, Bruckner Orchester Linz o.l.v. Dennis Russell Davies Orange Mountain Music 0097 • DDD-1.32’ **Uitvoering | Registratie** Spuren des Verirrten is het fruit van een reeds bestaand toneelstuk van Peter Handke dat werd toongezet door Philip Glass. Het spektakelstuk opende in 2013 het nieuwe Operahuis in Linz. Het voordeel van een Philip Glass-opera is dat je de al dan niet complexe handeling even makkelijk terzijde kunt schuiven als bij Rossini of Puccini, omdat Glass voldoende toegankelijk componeert om ook bij de afwas salonfähig te blijven. Spuren des Verirrten is voor de fan een feest der herkenning, waarin de Duitse literatuuroperastijl met veel Sprechgesang wordt gemengd met een potpourri van Glass’ greatest hits. Steeds hoor je Einstein on the Beach of Akhnaten op de achtergrond voorbij trekken. Op zijn Rossiniaans is Glass inmiddels de veelschrijver onder de operacomponisten geworden, waarbij hij net als Rossini zijn eigen ideeën eindeloos herdistribueert. Paradoxaal genoeg maakte juist deze voorspelbaarheid hem de met afstand succesvolste hedendaagse componist. Operahuizen verdringen zich om de nieuwe kleren van de Keizer, ook al zijn die kleren allang niet meer nieuw. Wel is het een effectieve succesformule voor ieder operahuis dat in zijn maag zit met de plichtmatige jaarlijkse wereldpremièrecommissie. Pers verzekerd, spektakel op toneel en tevreden publiek: eindelijk hebben ook zij dan ook hun eigen Glass-première bijgewoond! René Seghers Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.