Clémence de Grandval
Grandval: Mazeppa
Tassis Christoyannis, Nicole Car, Julien Dran, Ante Jerkunica, Münchner Rundfunkorchester & Chor
Tassis Christoyannis (Mazeppa), Nicole Car (Matréna), Julien Dran (Iskra), Ante Jerkunica (Kotchoubey), Münchner Rundfunkorchester & Chor o.l.v. Mihhail Gerts. Bru Zane BZ1063 • 2u21’ (2 cd’s) Hoewel zelfverklaard expert in Franse fin-de-siècle-opera, had ik nog nooit van Clémence de Grandval of haar grand-opéra in vijf akten, Mazeppa, uit 1892 gehoord. Om dat soort lacunes op te vullen, is er gelukkig Bru Zane. De prélude-overture zet de toon tussen gebruiksfanfare en schitterend uitgesponnen motieven. Waar ik decennialang halsreikend uitkeek naar onbekende Saint-Saëns opera’s die steeds teleurstelden, bleek Grandvals Mazeppa een rollercoaster. Muzikaal staat het dicht bij Massenet; de nabijheid van Werther dat anderhalve maand eerder in première ging, is verbluffend. Die sfeer schommelt met hetzelfde gemak door naar Le Cid, of Roméo et Juliette en Faust in de grand-opéra versies, die toen ongekend populair waren. Zo val je van het ene in het andere déja vu in een tombola van effect, melodie en verrassing op verrassing. Tassis Christoyannis heeft de powerhousekwaliteit die de bizarre titelrol vereist. Mazeppa is een tour de force. De ronduit brute rol fascineert in zichzelf. Zo’n componist die genoemde werken steeds in maximes citeert (noemde ik la Juive & co al…) verbijstert. Halverwege akte één zat ik sprakeloos te luisteren naar een van de meest fantasmagorische operateske waanvoorstellingen die ik ooit voorbij heb horen komen. Gounods La nonne sanglante verbleekt erbij. Ook bas Ante Jerkunica wordt als Kotchoubey aan het werk gezet. Tenor Julien Dran kan na Iskra voortaan iedere tenorrol als pauzevulling aan en dan hebben we de ster van de show nog niet genoemd: sopraan Nicole Cars Matréna drijft de spot met het orkestgeweld van dirigent Mihhail Gerts. Ze trompettert als de bliksem over alles en iedereen uit. Soit, dit is niet de meest evenwichtige opname ooit. Als je nog een jaar repeteert zal het gedifferentieerder klinken. Zangers raken hier in momenten onvermijdelijk aan hun grenzen. Maar wat hier wordt gepresteerd in even onbekende als godsonmogelijke muziek, is fenomenaal. Luister naar Choisir un étranger! (I), of N’appelle pas le people! (IV). Dit is geen grand-opéra, dit is the-grandest-of-all!
Credits
- Label
- Bru Zane, BZ1063
René Seghers
