Recensie J.S. BACH – Johannes Passion, BWV 245

J.S. BACH Johannes Passion, BWV 245 Mark Padmore (tenor, Evangelist), Hanno Müller-Brachmann (bas, Christus), Peter Harvey (bas, Pilatus), Bernarda Fink (alt), Katherine Fuge en Joanna Lunn (sopraan), Monteverdi Choir, English Baroque Soloists o.l.v. Jon Eliot Gardiner Soli Deo Gloria SDG 712 (2) • DDD–1.50’ **Nieuw is deze Johannes Passion door John Eliot Gardiner niet, de live- opname is van 2003 en destijds door de NDR uitgezonden. Dat verklaart gelijk waarom Mark Padmore hier als Evangelist en ariazanger aanmerkelijk beter bij stem is dan in zijn recente Schubertliederen en zijn lastige aria Erwäge klinkt voorbeeldig. Dat geldt trouwens voor alle aria’s: Bernarda Fink als een enigszins prebarokke alt, mooie bijdragen van Peter Harvey en de twee sopranen die bij Gardiner elk een aria toebedeeld krijgen. Wel vallen in de grotendeels Engelse bezetting sommige tweeklanken en klinkers weinig Duits uit, alleen de eerder beschouwende dan stoere Christus van Müller-Bachmann is wat dat betreft idiomatisch. Gardiner heeft nooit iets gezien in de trend naar minimale bezettingen, maar in deze opname klinkt zijn kleine koor opmerkelijk vol, krachtig en dramatisch; met fikse dynamische contrasten en gelukkig ook met breed gezongen koralen. Als geheel is de uitvoering volkomen overtuigend uit een stuk gegoten en daar gaat het om, los van ideeën over wat nu wel of niet barokstijl is. Binnen dat kader roept Gardiner wel associaties op met de niet romantische uitvoeringen uit het verleden.** Paul Herruer Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.