Recensie J.S. BACH – Sonatas & Partitas (voor soloviool, BWV1001-1006)

J.S. BACH Sonatas & Partitas (voor soloviool, BWV1001-1006) Midori (viool) Onyx 4123 (2CD) • DDD-2.16’ **Waardering: 7** De Japans-Amerikaanse violiste Midori (1971, Osaka) hoef je niets te vertellen over techniek: ze beheerst haar instrument van binnen en van buiten. Ze waagt zich na avonturen met al van andere, ook hedendaagse componisten nu eindelijk aan Bach (los van één sonate die ze al eens opnam). Midori (achternaam? voornaam? – haar eigen levensbeschrijving kreeg in Duitsland de veelbetekenende titel ‘Einfach Midori’) deinst bepaald niet terug voor al die violistische uitdagingen die Johann Sebastian haar voorzet in de roemruchte sonates en partita’s voor soloviool. Maar als ik haar hoor krassen in het tweede deel van Sonata 1 (Fuga Allegro), dat ze uitvoert in een zeldzaam (veel te) hoog tempo, gaat het me door merg en been. Ze maakt dat wel weer min of meer goed in het merendeel van dit repertoire, zeker in de adagio’s en graves, maar Midori’s vertolkingen staan bij mij zeker niet in de top vijf, als het om deze stukken gaat. Ze háált het niet bij Lucy van Dael (1996), Sergey Khachatryan (2008/2009), Mark Lubotsky (1987) en Alina Ibragimova (2008/2009). Wel opvallend aan deze Onyx-productie is de hoge opnamekwaliteit. René de Cocq Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.