Recensie MAHLER – Das Lied von der Erde

MAHLER Das Lied von der Erde Sarah Connolly (mezzospraan), Robert Dean Smith (tenor), Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin o.l.v. Vladimir Jurowski Pentatone Music PTC 5186 760 • SACD-63’ **Waardering: 9** Pas nog (Luister 750) besprak ik Iván Fischers weergave van Das Lied von der Erde. Wat die van Jurowski daarmee gemeen heeft, is de schitterende opnameklank, perfect uitgebalanceerd, zonder dat het orkest de zangers overstemt en ook zonder dat de zangers te veel naar voren zijn geplaatst. Ook de bijna kamermuzikale benadering van de symfonische maar toch transparante partituur is een punt van overeenstemming, met een globale orkestklank die zorgvuldige detaillering toch niet in de weg staat. Dan hebben we nog Robert Dean Smith als de gemeenschappelijke tenor die in beide opnamen een formidabele prestatie levert met de uitdagende complexiteit van Das Trinklied vom Jammer der Erde en Der Trunkene im Frühling, maar die de schilderachtige idylle van Von der Jugend absoluut niet aanvoelt. Tot zover de overeenkomsten. Iván Fischer en Vladimir Jurowski geven elkaar weinig toe als top-Mahler-vertolkers die de legendarische Walter, Klemperer, Van Beinum en Haitink niet doen vergeten, maar naar de kroon steken. Blijft over de vrouwelijke solist. Fischers Gerhild Romberger stelde mij teleur omdat ze, hoewel alt zoals Mahler dat voorschreef, juist in het laag tekortschoot. Dame Sarah Connolly mag dan ‘officieel’ mezzo zijn, maar ze maakt indruk in alle registers, met een soepele, loepzuivere vocalistiek en een bijna transcendente, ontroerende vertolking die je nog lang bijblijft als het ‘Ewig, ewig…’ verstorven is. Gerard Scheltens Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.