Bohuslav Martinu
Martinu: Chamber music 1937-1945
Ambroise Aubrun (viool); Jocelyn Aubrun (dwarsfluit); Steven Vanhauwaert (piano)
De biografieën naspeurend lijkt de jonge Franse violist Ambroise Aubrun een behoorlijk indrukwekkender staat van dienst te hebben dan zijn fluitspelende broer Jocelyn, die speelt in het Orchestre National de Lyon, maar gelukkig gaat het toch om wat klinkt. En dan blijkt Jocelyn de meer interessante en bij de muziek betrokken speler te zijn. Dat vertaalt zich in een werkelijk innemende en speelse uitvoering van Bohuslav Martinu's Fluitsonate uit 1945 en een weliswaar interessante en met fraaie toon maar iets minder persoonlijke uitvoering van Vioolsonate nr. 3. Pianist Steven Vanhauwaert, net als Ambroise Aubrun werkzaam als professor aan een Amerikaanse universiteit, heeft een reputatie met minder gangbaar repertoire. Hij is onbetwist een stijlbewuste en betrouwbare duo-partner en weet ook in de twee werken voor de complete triobezetting naast heldere ondersteuning ook de kleine solistische bijdragen reliëf mee te geven. De synergie tussen de broers is fijn, oorstrelend in bijvoorbeeld het Adagio van de Sonate voor viool, fluit en piano, maar evengoed luchtig, uitbundig en monter in de tweedelige Madrigaalsonate. Heerlijke speelmuziek, die een uur zomaar voorbij laat vliegen in welluidendheid; muziek die nauwelijks doet vermoeden hoe erg de heimwee aan het gemoed knaagde van de componist, ver weg van zijn Tsjechische geboortegrond.
Credits
- Label
- Brilliant Classics, 97501
Harry-Imre Dijkstra
