Recensie MESSIAEN – L’ascension – Le tombeau resplendissant – Les offrandes oubliées – Un sourire

MESSIAEN L’ascension – Le tombeau resplendissant – Les offrandes oubliées – Un sourire Tonhalle-Orchester Zürich o.l.v. Paavo Järvi ALPHA 548 • DDD-65’ **Waardering: 8** De cd bevat een interessante keuze uit Messiaens orkestmuziek. Un sourire (1989) is een van zijn laatste stukken, naar eigen zeggen geïnspireerd op muziek van Mozart en daarmee Mozarts mix van ernst van divertissement, die bij Olivier Messiaen zelden voorkomt. Le tombeau en Les offrandes ontstonden begin jaren dertig op de drempel van de eigen taal en missen de onverbiddelijkheid van L’ascension (1932-33) waarin de componist primair leeft voor god en pas daarna voor mensen en dat waarschijnlijk daarom het bekendste werk van deze cd is. Järvi mist voor dat werk de vereiste onwrikbaarheid, maar kan uitstekend overweg met de overige stukken. Hij is meer geïnteresseerd in klanken dan in vormen en wordt geholpen door het feit dat Messiaen zich hier, behalve in Un sourire, nog niet bedient van collagevormen. Door de vroege werken niet te behandelen als onrijp, maar als muziek met een soort knipoog toont hij begrip voor een kant van Messiaen die de componist amper toonde. Emanuel Overbeeke Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.