Sergej Rachmaninov

Rachmaninov: De klokken, Symfonische dansen

Dmytro Popov (tenor), Kristina Mkhitaryan (sopraan), Alexander Vinogradov (bas), Groot Omroepkoor, Radio Filharmonisch Orkest

De Klokken voor koor, orkest en vocale solisten schreef Rachmaninov kort voor de Eerste Wereldoorlog en is een van zijn meest extatische werken, niet ver verwijderd van de orgastische uitbarstingen van zijn land- en generatiegenoot. Zo klinkt het ook. De uitvoering heeft het vuur en de onverschrokkenheid die ik in dit werk wil horen. Ook het koor en orkest die weliswaar altijd uitstekend spelen, maar die men er niet van kan verdenken dat ze in uiterst wilde muziek volstrekt uit hun dak gaan, doen hier subliem wat de componist en dirigente van hen verlangen. Die extase breekt in de Symfonische dansen, zijn laatste compositie, alleen goed door in het laatste van de drie delen. De eerste twee zijn meer ingehouden en die reserve hoor ik ook in het derde deel dat ik graag feller en uitbundiger had willen hebben. Het orkest is nog steeds superieur dus ik neem aan dat de emotioneel lagere versnelling de keuze was van de dirigente. Dat de orkestrale rijkdom hierdoor beter uitkomt, kan niet de reden zijn want die rijkdom hoor ik ook in De Klokken. Terwijl de twee werken op dezelfde dagen zijn opgenomen.

Emanuel Overbeeke