Recensie BRAHMS, SCHUMANN – Pianoconcert nr. 1; Vioolconcert; Pianokwartet

BRAHMS, SCHUMANN Pianoconcert nr. 1; Vioolconcert; Pianokwartet Frank Peter Zimmermann (viool), Emanuel Ax (piano), Royal Concertgebouw Orchestra o.l.v. Bernard Haitink RCO Live-17001 • 2SACD-39’ en 76’ **Waardering: 9** Luister 723 – April 2017 Beter laat dan nooit. Prachtige opnames van het Koninklijk Concertgebouworkest onder eredirigent Haitink uit respectievelijk 2010 en 2011 met het Vioolconcert en Eerste pianoconcert van Brahms. Aangevuld met Schumanns Pianokwartet (opname 2016) met dezelfde pianosolist: Emanuel Ax. Brahms en Schumann bijten elkaar niet: integendeel, hun levens waren nauw met elkaar verbonden en ze putten uit dezelfde bron. Het Eerste pianoconcert kan worden beluisterd als Brahms’ commentaar op Schumanns mislukte zelfmoordpoging (1854). Het Vioolconcert kwam onder een gelukkiger gesternte tot stand, bovendien werd het in een vloek en een zucht geschreven. En dat is te horen: geen worstelingen als in het Pianoconcert. Zimmermann is de ideale vertolker: een mooie grote toon, soepel van beweging en voortdurend een echt betoog. In het laatste deel schudt Brahms alle zwaarte van zich af en krijgt hij vleugels. Schumann schreef zijn Pianokwartet in Es groot, opus 47 onmiddellijk na het veel bekendere Pianokwintet in Es groot, opus 44. Het werk heeft minder adrenaline, overmoed en snoeverij. Het is als het ware de bedachtzame en ernstige broer van de tweeling maar wel zo mooi. Een erg mooie opname, het is alsof de musici het voor jou alleen spelen. Jurjen Vis Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.