Recensie BRUCKNER – Symphony No.5

BRUCKNER Symphony No.5 London Symphony Orchestra o.l.v. Lance Friedel MSR MS1600 • SACD-74’ **Waardering: 8** Luister 715 – Mei 2016 Met de jongste ervaring van Harnoncourts laatste opname in mijn achterhoofd, wist ik niet hoe snel ik op de achterkant van het cd-boekje moest kijken: wat zou de speeltijd van het adagio zijn? Ik werd gerustgesteld: bijna 18 minuten. D’accord, het zit hem niet altijd in de kloktijd, maar Harnoncourts blasfemische tempi voor het adagio heb ik min of meer als traumatisch ervaren. Hoe dan ook, Lance Friedel is een relatief onbekende Amerikaanse dirigent, maar gebruikt hier opvallend weloverwogen tempi. Hoewel hij in bepaalde secties behoorlijk gas geeft, is het nooit gejaagd. Hij bereikt bijvoorbeeld in het eerste deel een soort elasticiteit, die ik zelden gehoord heb. De finale heeft veel momentum, alsof Bruckner de materie als een enorme steen vooruitrolt. De opname is wat ver weg en het orkest had wat meer kleur in de bassen mogen hebben. Ook zijn de pauken soms net iets te luid en het slot met de koraal had iets breder en zangeriger gemogen wat mij betreft. Chailly op Decca met het KCO is daar m.i. ideaal. Ik zou niet willen beweren dat deze uitvoering het laatste woord is voor Bruckners 5de, maar Friedel is wel een dirigent om in de gaten te houden. Emile Stoffels Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.