Recensie HILL, BOYLE – Piano Concerto in A major, Piano Sonata in A major; Piano Concerto in D minor

HILL, BOYLE Piano Concerto in A major, Piano Sonata in A major; Piano Concerto in D minor Piers Lane (piano), Adelaide Symphony Orchestra o.l.v. Johannes Fritzsch Hyperion CDA68135 • DDD-80’ **Waardering: 9** Luister 721 – Januari/Februari 2017 De volkomen onbekende componist Alfred Hill, geboren in de zestiger jaren van de 18e eeuw, was van Australische komaf, maar genoot zijn opleiding in Leipzig. Hij schopte het tot meer dan 2000 opussen, en schijnt bij de Australiërs door te gaan voor ‘the grand old man of Australian music’, zoals een criticus hem ooit betitelde. Alhoewel hij tot ver in de twintigste eeuw leefde gaat zijn muzikale taal volledig voorbij aan de verworvenheden van het modernisme: in zijn Pianosonate in A uit 1920 spannen zaken als melodische rijkdom, speelsheid en een zekere laagdrempeligheid de boventoon. De eveneens Australische pianist Piers Lane speelt het charmante stuk met grote trefzekerheid, transparantie en fijnzinnigheid. Hill bewerkte het stuk twintig jaar later tot een Pianoconcert – een werkwijze die hij wel vaker hanteerde – waardoor we bij vergelijking kunnen concluderen dat de man tevens een kundig orkestrator was. De opname vertoont een prima balans tussen piano en orkest, bovendien begeleidt het orkest met aanstekelijke gevoeligheid. De taal van de een generatie later geboren landgenoot George Frederick Boyle lijkt grilliger, doorwrochter, maar ook diepgaander. Het sobere, bijna improvisatorische aandoende tweede deel is memorabel in zijn suggestiviteit. Waarom horen we zoiets nooit op de Nederlandse concertpodia? Maurice Wiche Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.