Recensie LISZT – Transcendental

LISZT Transcendental (Etudes d’exécution transcendante S139, Vijf concertetudes S144/145, Grandes Études de Paganini S141) Daniil Trifonov (piano) Deutsche Grammophon 4795529 • DDD-1.57’ **Waardering: 9** Luister 719 – November 2016 Daniil Trifonov pakt het groots aan. Voor zijn tweede studio-opname voor Deutsche Grammophon en zijn vierde überhaupt (hij is immers reeds 25) koos hij de etudes van Liszt met in de titel de term transcendent. De technische bestorming van de hemel is voor hem een makkie, maar als er voor hem met het hemelse nog iets te bevechten valt, dan de voordracht. Enerzijds is hij een exponent van de moderne gewoonte om in Liszt meer aandacht te geven aan de schoonheid van het moment dan aan het architectuur. Anderzijds beseft hij dat de ene etude zich meer leent voor deze aanpak dan de andere. Hij is in staat, meer dan menig ander, om de techniek ondergeschikt te maken aan de vorm, maar houdt er soms zeer van de werken te fragmenteren, wat bij hem echter een compliment lijkt omdat hij zo mooi kan spelen. Na zoveel superieur spel lijkt het muggenzifterij, maar wat wil je als je mikt op het hoogste en verder komt dan alle andere levenden – alleen de doden deden het beter. Emanuel Overbeeke Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.