Recensie MAYR – Stabat mater – Eja mater – Ave maris stella

MAYR Stabat mater – Eja mater – Ave maris stella Simon Mayr Chorus, Members of the Bavarian State Opera Chorus, I Virtuosi Italiani, Concerto de Bassus o.l.v. Franz Hauk Naxos 8.573781 • DDD-60’ **Waardering: 6** We horen slechts zelden muziek van Johann Simon Mayr (1763-1845), een onbekende tijdgenoot van Mozart, Haydn en Beethoven. De in Duitsland geboren maar in Italië actieve componist schreef vele tientallen opera’s, zeven Requiems, twee pianoconcerten en zeshonderd werken voor de katholieke eredienst, nauwelijks iemand om over het hoofd te zien. Hij was de leraar van Donizetti en Rossini zou door zijn muziek zijn geïnspireerd. Hij schijnt de nodige vernieuwing te hebben aangebracht, zowel op gebied van vorm als van instrumentatie. Twintig jaar geleden is er een film over zijn leven gemaakt, maar ook die is in de tijd zoekgeraakt. Mayr beheerste ongetwijfeld zijn vak maar spannende muziek schreef hij niet. Het Stabat mater is saai en allesbehalve gedurfd. De ene niet onaardige, maar voor de hand liggende melodie volgt de andere op, harmonisch is dit werk weinig opwindend, braafheid en veiligheid zijn troef. Ook de uitvoerenden werden niet geïnspireerd door Mayrs muziek. Het lijkt erop dat ze oprecht moeite hebben gedaan er iets van te maken, maar hun pogingen zijn gestrand in de onbeduidendheid van Mayrs idioom. Marjolijn Sengers Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.