Recensie PORRA – Entropia

PORRA Entropia Paperi T. (stem/zangstem, rap), Lahti Symphony Orchestra o.l.v. Jaakko Kuusisto BIS Records BIS-2305 • SACD-83’ **Waardering: 7** Dit is Finse rap met symfonische begeleiding en veel sterke sfeerwisselingen. De muziek spreekt enorm tot de verbeelding. De ene keer klinkt Lauri Porra’s Kohta geheimzinnig en onheilspellend, bijna spookachtig, als een soort muzikaal noorderlicht. Dan weer laat het orkest de muziek aanzwellen alsof een filmscène aanstaande is waarin wat spannends te gebeuren staat. Het eerste deel van de Domino Suite, Stasis, bestaat uit een behoorlijk repetitieve pianobegeleiding terwijl het orkest een gedragen sfeer schetst. Het tweede deel, Domino, lijkt eerst de begeleiding van een duelscène in een spaghettiwestern, maar gaat al snel over in een soort jamsessie. De hoofdrol is weggelegd voor de drummer die een indrukwekkende bijdrage levert. Het derde deel, Surrender, begint met een fijnzinnig, sterk ‘Glass-achtig’ aandoende vioolsolo. Het derde stuk en de naamgever van het album is Entropia, een concert voor elektrische basgitaar, bespeeld door Porra zelf. Porra (achterkleinzoon van Jean Sibelius) maakte eerst furore in de heavy metal en leeft zich in de loop van het concert aardig uit. Quirijn Bongaerts Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](http://staging.luister.nl/abonneren/) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.