Recensie REGER – Pianokwintet, op. 64; Cellosonate, op. 116

REGER Pianokwintet, op. 64; Cellosonate, op. 116 Kolja Lessing (piano), Michael Gross (cello), Parnassus Akademie Et’cetera KTC 1562 • DDD-67’ **Waardering: 9** Luister 723 – April 2017 Tamelijk geruisloos is de herdenking in 2016 van het honderdste sterfjaar van Max Reger aan de muziekwereld voorbijgegaan, de Duitse componist die te boek staat als pionierende visionair, alhoewel hij stevig geworteld is in de traditie. Die kenmerken hoor je terug in zijn Pianokwintet: vooral Brahms lijkt over zijn schouder mee te kijken, maar de harmonische complexiteit en tonale verdichting zijn vele malen toegenomen. Het kan op de nietsvermoedende luisteraar allemaal een tikkeltje overspannen overkomen, een soort van Brahms in de overdrive. De doorgewinterde luisteraar daarentegen raakt gefascineerd door de ongekend intense motivische concentratie. De musici op deze cd zijn zo slim om het Con moto ed agitato van het openingsdeel niet te overdrijven: bij een te hoog tempo zou te veel moois ondergesneeuwd raken. Helder uitspelen lijkt hun devies, met een overtuigende eenheid van gedachte en doorslaggevend inzicht in de rolverdeling. Meeslepend vertolkt is ook de Cellosonate, waarin zich bovendien een intelligente dialoog ontspint tussen beide spelers. Prachtig van toon klinkt de cello van Michael Gross, die met name het slotdeel heel treffend weet te karakteriseren. Maurice Wiche Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.