Recensie VERDI – Aria’s uit Il trovatore

VERDI Aria’s uit Il trovatore, Luisa Miller, Attila, Stiffelio, La forza del destino, Otello, Simon Boccanegra, Don Carlo, Nabucco Sonya Yoncheva (sopraan), Münchner Rundfunkorchester o.l.v. Massimo Zanetti SONY Classical 8898541798 • DDD-54’ **Waardering: 6** Hoe schitterend ik Sonya Yoncheva doorgaans ook vind: deze cd had niet uitgebracht mogen worden. De wondermooie sopraan uit Bulgarije heeft veel meer in haar mars dan een in elkaar geflanste verzameling Verdi-hits. In Tacea la notte (Il trovatore) gaat zij meteen de mist in: haar coloraturen zijn niet helemaal zuiver en doen zeer plichtmatig aan. Liberamente or piangi (Attila) klinkt voornamelijk onbeholpen, maar lang niet zo erg als Pace! Pace, mio Dio (La forza del destino). Haar vertolking van die aria ontbeert alles wat het zo schrijnend maakt en de furieuze wanhoopskreet klinkt nu meer als een avondgebed. Hoe verkeerd! Leonora is immers Desdemona niet. Het verwondert mij dan ook niet dat het Ave Maria uit Otello zowat het mooiste en best gelukte nummer op deze cd is. Ook Come in quest’ora bruna (Simon Boccanegra) klinkt best aardig en je hoort wat een waanzinnig mooie stem die Yoncheva toch heeft. Over de aria’s uit Don Carlo en Nabucco zwijg ik liever. Dat het haar repertoire (nog) niet is, is het ergste niet, het betreft tenslotte een studio-opname, maar af en toe klinkt zij gewoon vals. En vlak. Daar komt nog bij dat zij door de dirigent totaal aan haar lot wordt overgelaten en het orkest haar niet goed weet te ondersteunen. Jammer. Basia Jaworski Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](http://staging.luister.nl/abonneren/) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.