Weckbacher

Recensie WECKBACHER – Quartetti per il cembalo principale (kwartetten in D, G, C, F, A, Bes, Es groot)

Korneel Bernolet (klavecimel), Apotheosis

WECKBACHER Quartetti per il cembalo principale (kwartetten in D, G, C, F, A, Bes, Es groot) Korneel Bernolet (klavecimel), Apotheosis Et’cetera KTC 1581 **Waardering: 7** Niemand hoeft zich te schamen, nooit van Lorenzo Weckbacher te hebben gehoord. Van deze componist is vrijwel niets bekend behalve een manuscript van zijn hand waarin deze Quartetti per il cembalo principale staan – met enkele Ouvertures – en waarin hij zichzelf kapelmeester van de koning van Pruisen noemt. De muziek kan van zo rond 1760 zijn, en ze is aardig. Alle Quartetti – sommige met uitgeschreven klavecimbelcadensen – staan in majeur, de thema’s zijn gebaseerd op gebroken drieklanken en ze hupsen kittig langs. Kittig is ook vaak de stijl van de solist en het begeleidende ensemble met twee violen en cello – soms zou je wel wat meer langer gestreken noten willen horen. Melodisch gebeurt er, Carl Philipp Emanuel of Johann Christian Bach indachtig, niet heel erg veel. De vraag blijft waarom deze aardige stukjes zo nodig uitgevoerd moesten worden. Omdat ze toevallig in een bibliotheek liggen? Paul Herruer