Recensie WEINER – Ballad for Clarinet and Orchestra

WEINER Ballad for Clarinet and Orchestra (arr. voor viool en orkest); Csongor & Tünde Máté Szúcs (viool), Jubilate Girls Choir, Budapest Symhony Orchestra o.l.v Valéria Csányi Naxos 8.573491 • DDD-66’ **Waardering: 6** Luister 715 – Mei 2016 Met Leo Weiners vergeten ballet Csongor and Tünde voor viool en orkest komen we op het terrein van een muzikale loot aan de romantische boom die ver van zijn mid-negentiende eeuwse wortels doorgeschoten is; alsof Mendelssohn, Liszt, Brahms, Wagner, Bizet, Massenet én Respighi tussen 1949 en 1959 nog even de hoofden bij elkaar hebben gestoken om een muzikale suikerspin met een vaag smaakje van Hongaarse volksmuziek te draaien. De Ballade voor Klarinet en Orkest (in een versie voor viool en orkest) is zo’n over-the-top anachronistische oorwurm dat het onmogelijk is er onbevangen naar te luisteren. Dat geldt eigenlijk ook voor het ballet Csongor & Tünde dat de resterende 53 minuten in beslag neemt. Wie serieus vindt dat de muziek met de dood van Puccini ophield ziet hier zijn ongelijk bewezen. Weiner produceert muzikale bonbons die van de eerste tot en met de laatste noot blijven smelten op de tong, steeds zoeter en dieper aan het verhemelte plakkend. Even gemakzuchtig oorstrelend als voorspelbaar ‘mooi’ en dito schuurderig uitgevoerd door het Budapest Symhony Orchestra met het hemelse Koor van Jubelmeisjes en violist Máté Szúcs die zich samen met dirigente Valéria Csányi in de ballade volkomen mag laten gaan in deze ultraromantische klankdroom. René Seghers Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.