Recensie ROSSINI – Guillaume Tell

ROSSINI Guillaume Tell met o.a. Andrew Foster-Williams (Guillaume Tell), Michael Spyres (Arnold Melchtal), Judith Howarth (Mathilde), Nahuel Di Pierro (Walter Fürst /Melchtal), Raffaele Facciolà (Gesler), Artavazd Sargsyan (Ruodi), Camerata Bach Choir Poznán, Virtuosi Brunensis o.l.v. Antonino Fogliani Naxos 8.660363-66 • DDD-4.13’ **Uitvoering | Registratie** Deze live-opname van Rossini’s ‘Guillaume Tell’, gerealiseerd tijdens het Rossini in Wildbad-festival van juli 2013, biedt als het ware de oerversie van deze magistrale opera, inclusief de fragmenten die Rossini zelf schrapte voor en na de première in 1829. Als extra is er bovendien, naast alternatieve versies van balletten, de nieuwe finale van de opera te horen, gecomponeerd voor de versie in drie bedrijven (Parijs 1831). Interessant om te leren kennen, niet zo interessant als compositie. De bezetting is meestal meer dan degelijk maar heeft ook zwakke schakels. Dirigent Antonino Fogliani geeft de uitvoering tempo, spanning en poëzie, laat het orkest lyrisch openbloeien en weet dramatische spanning op te bouwen. Andrew Foster-Williams geeft Tell een bariton met kern maar een soms te expressionistische stijl. Michael Spyres is de nagenoeg ideale vertolker voor Arnold met ruime, homogene, moeiteloze tenor en heel veel stijl. Judith Howarth (Mathilde) laat zich kennen als een wat koele maar technisch voortreffelijke zangeres .Nahuel di Pierro’s sonore bas met beperkte hoogte past beter bij Melchtal dan bij Fürst. Artavazd Sargsyan is een prima Ruodi maar Raffaele Facciolas laat een hese Gesler horen. Tara Stafford (Jemmy) en Alessandra Volpe (Hedwige) zijn ondermaats. Erna Metdepenninghen Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.