Recensie SAINT-SAËNS – Pianotrio’s

SAINT-SAËNS Pianotrio’s Trio Latitude 41: Livia Sohn (viool), Luigi Piavano (cello), Bernadene Blaha (piano) Eloquentia 1547 • DDD-64’ **Uitvoering | Registratie** Met vaart en verve stuiven de drie musici ervandoor met Saint-Saëns’ Tweede Pianotrio. Zo onstuimig en verfrissend als de branding tegen de rotsen, waarop ze zich lieten fotograferen. Het Trio Latitude 41 beschikt over een surplus aan techniek die deze suggestie van onstuimigheid mogelijk maakt. Maar hun hartstocht en bravoure laten zich verderop soepel afwisselen met subtiele poëzie, waarbij de grote lijn behouden blijft. Een cd vol romantiek pur sang. Saint-Saëns, bij het grote publiek beroemd om zijn Dierencarnaval (dat hij zelf trouwens niet echt serieus nam) en zijn Orgelsymfonie, componeerde twee pianotrio’s: één in F (op.18) en één in e (op.92). Hoewel die qua sfeer en jaartal sterk uiteenlopen, hebben ze gemeenschappelijk dat ze veel te weinig aandacht krijgen. En dat terwijl ze niet alleen in een toegankelijk idioom zijn geschreven, maar ook een flinke dosis virtuositeit vergen. Trio Latitude 41 heeft zich met een hoorbare gretigheid op deze uitdaging gestort. Violiste Sohn en cellist Piavano spelen verbluffend synchroon en pianist Blaha weet precies wanneer ze de leiding moet nemen met haar bruisende voordracht én wanneer ze moet terugtreden om naadloos in te voegen bij haar collega’s. Het samenspel, hoe bewerkelijk ook, voltrekt zich steeds met een opluchtende vanzelfsprekendheid. Margaretha Coornstra Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.