Recensie SCHUMANN – Dichterliebe

SCHUMANN Dichterliebe Julian Prégardien (tenor), Éric Le Sage (piano), Sandrine Piau (sopraan) ALPHA 457• DDD-66’ **Waardering: 9** Julian Prégardien cancelde de opnames voor dit album toen de nieuwe Bärenreiter-uitgave van Dichterliebe uit kwam. Hij nam de editie ter harte. Grotendeels, want de vier toegevoegde liederen nam hij niet op: ‘…we don’t want to upset the much-loved dramaturgy of Dichterliebe…’ In plaats daarvan voegen Prégardien en Le Sage een verzameling andere liederen, duetten met Piau, en Romances toe, van Robert Schumann, en van z’n vrouw Clara. Vrijheid, dat is het sleutelwoord van deze uitvoering. Prégardien neemt veel vrijheid in de interpretatie, en het geheel klinkt luchtig, met zwevende passages en losse frasering. Het spel van Le Sage – op een fortepiano uit 1856 – sluit daar mooi op aan: nergens te zwaar, maar wel aanwezig. Sandrine Piau is op haar plek. De drie hebben samen een verhalende en expressieve stijl. Prégardien blinkt uit in de zachtere (en hoge!) passages, zoals in het duet ‘Wenn ich ein Vöglein wär’ en ‘Sängers Trost’. Ook stevig donderend komt hij aan, maar de vrijheid viert hoogtij in de gevoelige passages. Didi de Pooter Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.