Recensie SIBELIUS – Symphony No.1 – En Saga

SIBELIUS Symphony No.1 – En Saga Gothenburg Symphony o.l.v. Santtu-Matias Rouvali ALPHA 440 • DDD-59’ **Waardering: 8** ‘Sibelius was een dandy. Een ‘fashion guy’. Niet echt een man van de natuur, ook al woonde hij op het platteland.’ Santtu-Matias Rouvali (33) heeft zo zijn eigen kijk op Finlands nationale muziekheld. Maar eerlijk is eerlijk, wie de weinige foto’s bestudeert die we van de componist hebben, komt tot vergelijkbare conclusies: keurig gesneden pak, wandelstok en gesoigneerde snor, smetteloze bolhoed. Ook Jukka-Pekka Saraste suggereerde ooit dat de mondaine Sibelius niet buiten een connectie kon met het westerse leven; de bruisende stad. De laatste decennia van zijn leven, volledig teruggetrokken in de Finse bossen, kreeg hij inderdaad geen noot meer op papier. Toch moet Rouvali, begonnen aan een Sibelius-cyclus met zijn Göteborgse orkest, oppassen dat hij in de eerste symfonie niet te veel in het dandy-eske verzandt. Een overdreven gearpeggieerd pizzicatoakkoord aan het eind van het eerste deel, dynamische overgangen die soms klinken alsof iemand aan de volumeknop zit te draaien, een iets te breed uitgesmeerde spanningsboog in de finale. Voorlopig krijgt hij het voordeel van de twijfel, want het Gothenburg Symphony maakt messcherp gearticuleerde muziek onder haar jonge Finse chef, en de uitvoering van En Saga is meer dan goed. Ik ben benieuwd hoe deze serie zich ontwikkelt. Marnix Bilderbeek Wilt u meer recensies lezen? Sluit dan [hier een abonnement af](/abonneren) en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.