Tsjaikovski, Dvořák

Recensie TSJAIKOVSKI, DVORˇÁK – Serenades

Archi di Santa Cecilia o.l.v. Luigi Provano

TSJAIKOVSKI, DVORˇÁK Serenades Archi di Santa Cecilia o.l.v. Luigi Provano Arcana A457 • DDD-58’ **Waardering: 8** Van Antonín Dvořáks Serenade voor strijkers in E groot, opus 22 mogen veel opnamen te vinden zijn, maar soms kom je er een tegen die net dat extra heeft. Dit is er zo een. Deze Serenade wordt bij Dvořák nogal eens in verband gebracht met een periode in zijn leven waarin alle stukjes op hun plaats vielen en ook zijn privéleven hem toelachte. Toch is de melancholie van het eerste deel indringend, maar wordt deze tegelijk afgewisseld met meer jubelend aandoende passages. Als een soort rode draad spelen de Archi di Santa Cecilia het spel met een koortsachtigheid en stuwende kracht die bijblijft. Dvořák zou de Serenade in twaalf dagen hebben geschreven. Die vaart brengen de strijkers er zeker in. Pjotr Iljitsj Tsjaikovski’s Serenade voor strijkers in C groot, opus 48 is in de eerste plaats typisch Tsjai­kovski. Ook in dit stuk – en het kan zeker versterkt zijn door het orkest – lijkt de muziek doordrenkt van een zekere urgentie en vaart. Er wordt niet zomaar gemusiceerd; er moet naar geluisterd worden. Dat – zo kan ik beamen – kost weinig moeite. Quirijn Bongaerts