BARBER, BRUCKNER
Adagio for Strings op.11; Strijkkwintet in F
Konzerthaus Kammerorchester Berlin
CuGate Classics CGCO13-2 • SACD-51’
Waardering: 7
Luister 719 – November 2016
Het zielsklievende Adagio for Strings uit 1936 was oorspronkelijk het tweede deel van een strijkkwartet, maar werd op verzoek van Toscanini omgeschreven naar strijkorkest. In de loop der tijd zijn er genoeg gezaghebbende opnames verschenen. Degenen die hetzij Marriner, Slatkin of een van beide Bernsteins hebben, hoeven zich niet druk te maken. Het Konzerthaus Kammerorchester Berlin speelt met groot gemak en precisie, maar ik mis een beetje de wanhoop die in dit werk besloten ligt. Het treffende vergezicht zoals Bernstein dat geeft, ontbreekt en dat komt denkelijk door het relatief hoge tempo. Qua tempo acht ik Marriner op Argo ideaal. De grootste verdienste van deze SACD is veeleer Bruckners magistrale strijkkwintet; hier in strijkorkestuitvoering (arr. Michael Erxleben). Daarin zit de meerwaarde van deze schijf. Iedere keer opnieuw valt mijn mond weer open van verbazing over het construerend vermogen van deze grootmeester. Ondanks de bijna symfonische afmetingen is het toch een kamerwerk. Ook hier valt er door het accurate spel van het Kammerorchester Berlin veel te genieten, maar mis ik net als in het Adagio for Strings weer de dieptes van dit grootse werk. De opname is niet ideaal: de strijkers zijn wat aan de bleke kant.
Emile Stoffels
Wilt u meer recensies lezen, dus óók de recensies van albums die het afgelopen halfjaar verschenen? Sluit dan hier een abonnement af en krijg automatisch toegang tot honderden andere recensies én voorgaande edities van Luister.
