Van een onvervalste fanfare via Chopin, Bach en Händel naar salsa, danzón en merengue en ondertussen ook nog even John Dowland aandoen. Dat kan alleen maar een programma van het Nederlands Blazers Ensemble zijn. In dit geval gaat het om het laatste programma van dit seizoen en de eerste in de nieuwe serie De beste blazers van eigen bodem. Voor dit eerste programma was niemand minder dan Maite Hontelé de gast en medesamensteller van een even opzwepend als bij vlagen ontroerend programma. Dat nog tot 17 mei op diverse plaatsen in het land te zien en te horen is. Dan schuiven voor de feestelijke opening en het opzwepende (en interactieve) slot ook nog eens zo’n twintig (amateur-)blazers aan die donderdagavond7 mei bij de ‘voorpremière’ in NBE-thuishaven Podium Mozaïek in Amsterdam om moverende redenen ontbraken. Het feestje was er niet minder om. Dus voordat u verder leest vast een spoiler: ga naar dit concert. Kaarten zijn nog verkrijgbaar via de site van het NBE.
Bugel
Maite Hontelé en de blazers, aangevuld met meer dan aanstekelijk spelende leden van Hontelé’s ‘band’ La Novia bleek een uitstekende combinatie. Niet zo gek, want ze delen een passie voor de meest uiteenlopende muzieksoorten, en ze brengen die passie graag over. Niet alleen aan het publiek, maar ook aan jonge blazers in het amateurcircuit. Daarbij heeft Maite Hontelé een verhaal te vertellen. Ze woonde jaren in Colombia waar ze uitgroeide tot een ster in de Latinscène, raakte uiteindelijk uitgeput en dacht haar trompet aan de wilgen te hangen. Terug in Nederland vond ze op de warmere en zachtere bugel het speelplezier weer terug en dat deelt ze graag en met een onuitputtelijk ADHD-enthousiasme.
Kameleons
Het NBE manifesteerde zich daarbij weer als een stel ‘ware kameleons’, zoals Hontelé het ensemble liefkozend noemde. Met swingende salsa en andere Latin heupwiegritmes en meesterlijke bewerkingen van klassiekers door onder anderen Willem van Merwijk, die ook op de baritonsaxofoon weer eens binnen de NBE-gelederen aanschoof, vertelden ze ook muzikaal het verhaal van de sympathieke gastblazer. Dat verhaal raakte naast de onvermijdelijke Latin aan een prachtige blazersversie van Chopins Vierde prelude, een wekkertune van de jeugdige Maite, die uiteindelijk uitmondde in een jazzy bugelimprovisatie. Ook de afslag naar de instrumentale versie van het openingskoor van Bachs Matthäus Passion, het werk dat Maite in een koor meezong toen ze weer terug was in Nederland, bleek een van de hoogtepunten; een weg van pure ontroering naar een glimlach vanwege (weer) de eigenzinnige bugel aan het eind.
Saluut
Vóór de uitbundige finale Mirala que linda viene, een van de hits uit de eerste helft van de twintigste eeuw van de Cubaan Eliseo Grenet, keerde de rust tussen al het Latingeweld en Danza del fuego van Manuel de Falla nog even terug met een instrumentaal arrangement van het arrangement van Can she excuse my wrongs dat Noa Fischer en Marnix Dorrestein maakten van Dowlands song. Een uitstapje bedoeld als een saluut naar zangeres Noa Fischer die net als Hontelé muzikaal bezweek onder de last van de roem. Maar ook een uitnodiging om de vreugde van de muziek, die in dit programma uit elke noot spreekt, weer op te pakken en dag in dag uit mee te dragen.
De beste blazers van eigen bodem – Maite Hontelé reist nog tot en met 17 mei door Nederland. Meer informatie en kaarten: www.nbe.nl
