“Een festival mag niet uitsluitend een etalage zijn van wat kunstenaars in het verleden hebben bereikt. Het moet ook een projectie zijn van wat er in de toekomst mogelijk is. Natuurlijk hebben we beroemde artiesten nodig, zoals de Turkse pianist Fazil Say en de Italiaanse cellist Giovanni Sollima, maar even belangrijk zijn nieuwe ideeën en nieuwe stemmen.” Aan het woord is cellist Mario Brunello. In de komende editie van Luister spreekt hij in een interview met Wenneke Savenije over de vijfenzestigste editie van het sfeervolle Stresa. Ook deze editie is er plek voor hetr werk van Johann Sebastian Bach. “Zelfs wanneer je moe bent, maakt Bach je uiteindelijk gelukkiger.”
Bach
Al meer dan twintig jaar programmeert het festival jaarlijks uitvoeringen van Bachs Cellosuites op een afgelegen kloosterlocatie hoog boven het meer, de Hermitage van Santa Caterina del Sasso. Brunello zelf combineert er de Cellosuites van Bach met de vier Solosonates voor cello van de Pools-Joodse componist Mieczyslaw Weinberg, die hij recent heeft opgenomen. “De combinatie is fascinerend. Bach valt voor mij samen met de natuur, terwijl Weinberg de tragedie en complexiteit van de twintigste eeuw in zijn muziek uitdrukt. Het zijn totaal verschillende werelden, maar juist daarom hebben ze elkaar iets te vertellen.” In Brunello’s optiek werkt de muziek van Bach altijd en overal: “Aan het begin van de dag. Aan het einde van de dag. Aan het begin van een leven. Aan het einde van een leven. Bach is niet zomaar een componist. Voor mij vertegenwoordigt zijn muziek de natuurlijke beweging van de wereld. Ze voelt niet geconstrueerd of kunstmatig. Ze voelt volkomen natuurlijk.”
Lees het complete interview in de editie van Luister die 11 september verschijnt.
Meer informatie over het Stresa Festival: www.stresafestival.eu
